... آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم، همه ی مردم
گام های مرا با شادمانی پذیرفتند.زیرا من آنها را ارجمند و
گرامی داشتم.ارتش بزرگ من به آرامی وارد بابل شد.نگذاشتم
رنج و آزاری به مردم این شهر و سرزمین وارد آید.
من برای صلح کوشیدم.
برده داری را برانداختم.
به بدبختی های آنان پایان بخشیدم.
فرمان دادم که همه ی مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند.
آنان را نیازردم.
فرمان دادم هیچ یک از مردمان شهر را، از هستی ساقط نکنند.
خدای بزرگ از من خرسند شد. فرمان دادم تمام نیایش گاه هایی
را که بسته شده بود، بگشایند. همه ی خدایان این نیایشگاه ها
را به جاهای خود بازگرداندم.
مردمان شهر را گرد آوردم و خانه هایشان را که خراب کرده
بودند، از نو ساختم و صلح وآرامش را به تمام آنان پیشکش
نمودم.
گوشه ای از فرما ن کوروش بزرگ
استوانه ی گلی - منشور جهانی حقوق بشر
این نوشته در سال 538 پ.م به هنگام تسخیر شهر بابل و به فرمان
کوروش هخامنشی (550- 530 پ.م) نویسانده شده است. از زما ن
نگارش این فرمان تا به امروز 2543 سال می گذرد.این استوانه گلی
به زودی به عنوان نخستین منشور جهانی حقوق بشر شهرتی عالم
گیر یافت و نماینده گان و حقوق دانان کشورهای گوناگون جهان در
سال 1348 خورشیدی با گردهمایی در کنار آرامگاه کوروش بزرگ
در پاسارگاد ، از او به نام نخستین بنیان گذار حقوق بشر در جهان
یاد کردند و او را ستودند.
حقوقی که انسان امروزه پس از دو هزار و پانصد سال، در اندیشه ی
ایجاد و فراهم سازی آن افتاده است و آرزوی گسترش آن را در سر
می پروراند.
دوست همدل؛
با وجود اینکه منشور کوروش بزرگ را نخستین اعلامیه ی حقوق
بشر می دانند، اما نوآوری چنین فرمانی از کوروش کبیر نبوده ،
بلکه این بینش فرایند فرهنگ ایرانی بوده است . فرهنگی که هرگز
دستور به غارت و آدم کشی و ویرانی نداده است . وکوروش این
منش را از مردمان سرزمین خود، از نیاکان خود ، از فرهنگ رایج
کشورش ، در آغوش مهرآمیز مادر و از پرورش او آموخته وبکار
بسته است. سرفرازی نخستین بیانیه ی جهانی حقوق بشر نه تنها
برای کوروش ،که همچنین برای فرهنگ کشوری ست که سر ا سر
پهنه ی بی کران آن از کهن ترین روزگاران، تابش گاه اندیشه ی
نیک و کردار نیکی بوده است که امروزه و پس از هزاران سا ل
مردمان جهان در آرزو وآرمان فراهم ساختن آن هستند.
منشور آزادی ایران ، ارمغانی ست از سرزمین مهر و خورشید
برای جهانی که از جنگ و خشونت خسته است و از بی عدالتی
رنج می برد.
با بهره گیری از کتاب منشور کوروش – دکتر رضا غیاث آبادی
